Wspólnota

O Wspólnocie

Wspólnota Przymierze Miłosierdzia w naszym mieście funkcjonuje od listopada 2011 roku. Wtedy po raz pierwszy około 30 osób przeżyło warsztaty Ruah.

Początki Przymierza Miłosierdzia sięgają 2000 roku. W Brazylii dwóch włoskich kapłanów: ks. Enrique Porcu i ks. Antonello Cadeddu oraz świecka misjonarka Maria Paula, działając pod natchnieniem Ducha Świętego, postanowiło powołać do życia stowarzyszenie wiernych pod w/w nazwą. Główna siedziba Wspólnoty znajduje się w Sao Paulo w Brazylii, natomiast poszczególne grupy i domy Przymierza Miłosierdzia są obecne w 36 miastach w Brazylii, a także w Portugalii, we Włoszech, we Francji, Belgii i w Polsce (w Szczecinie, Warszawie, Wolsztynie, Poznaniu, Toruniu, Buku i w Czarnkowie). Powołaniem każdej grupy jest wypełnianie misji „ewangelizować, aby przemieniać” i pamięć o tym, że „jesteśmy razem w sercu Boga”. Najpełniej misję Przymierza Miłosierdzia oddają słowa z Ewangelii św. Łukasza: Duch Pański spoczywa na Mnie, ponieważ Mnie namaścił i posłał Mnie, abym ubogim niósł dobrą nowinę, więźniom głosił wolność, a niewidomym przejrzenie; abym uciśnionych odsyłał wolnymi, abym obwoływał rok łaski od Pana. (Łk 4, 18-19).

Jesteśmy Wspólnotą otwartą, a to oznacza, że każdy może przyjść na nasze spotkanie, nawet jeśli nigdy wcześniej nie był ani na nim, ani na rekolekcjach. Zapraszamy!

Czym się zajmujemy, jak wygląda formacja?

Raz w miesiącu (4 sobota) proponujemy Msze Święte z modlitwą uwielbienia i uzdrowienia, od roku połączone z całonocną adoracją Najświętszego Sakramentu.

Raz w tygodniu mamy spotkanie formacyjne, poza tym spotykamy się w małych grupach, by dzielić się świadectwem i Słowem Bożym.

Innym sposobem formacji są warsztaty prowadzone początkowo przez Misjonarzy, a ostatnio przez osoby ze wspólnoty.

Nasza dotychczasowa działalność:

  • przeprowadziliśmy kilka edycji warsztatów Ruah dla dorosłych, w których wzięło udział łącznie ponad 300 osób;
  • przeprowadziliśmy kilka edycji dwudniowych warsztatów Talitha Kum dla młodzieży (łącznie ok. 350 uczestników);
  • współorganizowaliśmy (08-11.03.2012r.) ogólnopolskie rekolekcje prowadzone przez o. Jamesa Manjackala, w których uczestniczyło ponad 1100 osób. W ich przygotowanie włączyła się także wspólnota neokatechumenalna działająca przy naszej parafii, wspólnota modlitewna z Boruszyna, a przy posłudze muzycznej służyła Grupa Studenci Plus;
  • odbyliśmy warsztaty o charyzmacie wspólnoty „Ananiasz”, w których uczestniczyło 65 osób;
  • służyliśmy śpiewem podczas festynu parafialnego ku czci św. Jana Chrzciciela, 24.06.2012r. w Trzciance;
  • odbyliśmy warsztaty dla głoszących, w nich udział wzięło 20 osób;
  • przeżywaliśmy rekolekcje dla małżeństw Kana;
  • zorganizowaliśmy (16-18.05.2014r.) rekolekcje z o. Antonello Cadeddu – jednym z założycieli wspólnoty;
  • zorganizowaliśmy kilka wyjazdów na spotkania z członkami wspólnot w Polsce: do Szczecina, Białegostoku, Warszawy. Braliśmy udział w spotkaniach koordynatorów w Buku, Szczecinie, Warszawie, a także zorganizowaliśmy jedno w Czarnkowie;
  • pomagamy przy organizowaniu wigilii dla samotnych we współpracy z MOPS-em i Caritas;
  • raz w miesiącu odwiedzamy chorych w szpitalu oraz chorych w ich domach.

Oprócz dbania o rozwój duchowy, staramy się tworzyć sytuacje, w których poznajemy siebie wzajemnie jako zwyczajnych ludzi. Organizowaliśmy spotkania integracyjne dla członków wspólnoty i ich rodzin, np.: zabawy karnawałowe na Osuchu w lutym 2012r. i w styczniu 2014r. w Śmieszku, dzień dziecka w Gębiczynie w czerwcu 2012r., agapy po spotkaniu, wspólne wyjścia do kina m.in. na filmy: „Największy z cudów”, „Chce się żyć”, „Ziemia Maryi”.

Wielu z nas doświadczyło miłości Boga podczas osobistej modlitwy i w różnych codziennych sytuacjach. Z kolei przez obecność we wspólnocie, modlitwę, adorację Najświętszego Sakramentu, przeżywanie Eucharystii, wspólnie podejmowane działania dla innych ludzi, również obecność Boga w drugim człowieku. Doświadczyliśmy, dzięki łasce Boga, olbrzymiej siły rodzącej się we wspólnocie, w której centrum jest Jezus. Wspólnie możemy także obserwować przemianę naszych serc i tych, do których niesiemy dobre słowo i Ewangelię.

Jesteśmy razem w sercu Boga, nie w pojedynkę. Ku większej chwale Pana!